اشعاري به لاتيني نوشت كه در آنها آموزههاي فيثاغوري و اوهمريستي را توضيح داد. او در 169 درگذشت. در 156، ديوگنس بابلي فلسفهاي را به روم معرفي كرد كه به زودي ممتازترين فلسفهٴ رومي شد، يعني آيين رواقي. مسلماً، با كيفيات غريب نژاد رومي، هيچ نظام فكري از آن سازگارتر نبود.
در همين زمان فيلسوف چيني، كئونگ آن - كو بيش از پيش در كار بازسازي آثار كلاسيكي بود كه در حين كتاب سوزان (213) منهدم شده بود.
4. رياضيات هلنيستي و چيني. برجستهترين رياضيدان عصر، هوپسيكلس بود كه اثر موسوم به كتاب چهاردهم اقليدس را در بحث از دوازدهوجهي و بيستوجهي منتظم نوشت. رسالهٴ او در باب طلوع ستارگان قديمترين اثر يوناني است كه در آن دايرةالبروج به 360 قسمت شده است.
كارهاي باارزش زيادي به وسيلهٴ نسلهاي مختلفي صورت گرفت كه زمانشان بسيار نامحقق است: زنودوروس به مطالعهٴ سطوح متساويالمحيط، پرسيوس به منحنيهاي مارپيچي، نيكومدس به قوس تربيع هيپياس و منحني صدفي1، ديونوسودوروس به سطوح چنبرهاي، ديوكلس به منحني پيچكوار و تضعيف مكعب پرداخت. به هيچ روي مسلم نيست كه اين رياضيدانان همگي در نيمهٴ اول سدهٴ دوم ميزيستهاند، يا عملاً چيزي دربارهٴ آنان نميدانيم، جز اين كه فعاليتهاشان آن چنان رواجي يافته است كه تا وقتي زمينهٴ مساعدي براي تفكيكشان نداريم بهتر است آنان را با هم مطالعه كنيم. اگر اختياري بودن اين كار را فراموش نكنيم، جاي هيچ نگراني نخواهد بود.
چانگ تسآنگ، كه در 152 درگذشت، مهمترين رسالهٴ رياضي چين قديم را موسوم به نه باب در قواعد حساب
تأليف كرد، يا به احتمال زياد تحرير كرد. اين رساله در اصل مربوط به حساب است، ولي در عين حال حاوي برخي اصول هندسي است. قديمترين اشاره را به كميتهاي منفي در آن ميتوان يافت.
5. نجوم هلنيستي. سلوكوس بابلي آنقدر جسارت داشت تا از نظام خورشيدمركزي آريستارخوس دفاع كند، و او آخرين كس از قدما بودكه چنين كاري ميكرد. او نظريهاي دربارهٴ تأثير ماه در جزر و مد ارائه كرد. آريان هواشناس دربارهٴ ستارگان دنبالهدار نوشت، هوپسيكلس فوقالذكر رسالهاي در تنجيم نوشت. يك جزوهٴ درسي از تاريخ 192 موسوم به پاپيروس اودوكسوس به نجوم و تقويم مربوط است.
6 . فيزيك و فنآوري هلنيستي. ديوكلس رياضيدان كتابي راجع به آينههاي سوزاننده (مراياي محرقه)2 نوشت؛ مسائل هواشناسي به وسيلهٴ آريان هواشناس مورد بحث قرار گرفت؛